Boeiende tijden

Shortflatie.

De beurzen blijven op hun elan doorgaan, maar ondertussen swingt de inflatie de pan uit. De consument ziet zijn uitgaven dag na dag stijgen, en dan hebben we het niet alleen over de energiefactuur.

In Amerika steeg de inflatie dit jaar ondertussen boven de 5%, in Europa werd de kaap van de 3% overschreden. China en Japan blijven achter. Daar stijgt de levensduurte met minder dan 1% over de laatste 12 maanden.

Dit tempo van prijsstijgingen is al gedurende twee decennia ongezien. Het is duidelijk dat de komende maanden de consumentenprijzen nog zullen stijgen. De centrale banken blijven vooralsnog bij hetzelfde verhaal: het zijn allemaal maar tijdelijke fenomenen. Bij de Europese Centrale Bank (ECB) toverden ze zelfs een nieuwe term uit hun hoed: shortflatie. De huidige inflatieopstoot blijft volgens hun vooruitzichten immers iets van tijdelijke en voorbijgaande aard.

Aandelenmarkten in bloedvorm. 

De aandelenmarkten lijken maar één richting te kennen en dat is duidelijk de weg naar omhoog. Af en toe zien we een kleine hapering, maar die zijn steeds kort en beperkt in de tijd. Bedrijven en beleggers zitten met hopen cash en zien amper alternatieven om rendement te halen. Beleggers kijken uiteraard naar waarderingen. Stijgende koersen staan voor oplopende waarderingen… behalve als de bedrijfswinsten mee de hoogte ingaan! En zo is het ook gegaan. Bedrijven komen voor het afgelopen derde kwartaal veelal met sterk bedrijfsresultaten en stuwen de beurskoersen op die manier verder omhoog. Bovendien is de vrees voor doorstijgende rentes (voorlopig?) gaan liggen, ondanks de verder toenemende inflatiedruk.

Afkoeling voor de Chinese economie.

De tweede grootste economie ter wereld koelde in het derde kwartaal flink af. Jaar na jaar zwakte de groei af tot 4,9%. Op zich geen verrassing, daar China niet ontsnapt aan de gevolgen van de pandemie.

Grote bedrijven moeten door een energietekort de productie verlagen, het noorden van China gaat gebukt onder zware natuurrampen en de gevolgen van Evergrande wegen niet alleen op de vastgoedsector, maar op de ganse economie.

De groeicijfers van weleer zijn definitief verleden tijd in China. Voor Xi Jinping ligt de prioriteit nu op de kwaliteit van de groei en niet langer op de kwantiteit. Hij gaat voor een gemeenschappelijke welvaart, ookal gaat dit ten koste van de groei.

De ene 'turkey' is de andere niet.

Beginnen doen we met ‘turkey’ , de kalkoen, met kleine letter dus. Ramp o ramp, want de kerstmaaltijd van miljoenen Britten staat op de helling. De beestjes zullen het graag horen. Er zijn simpelweg te weinig vrachtwagenchauffeurs en bekwaam verwerkingspersoneel. In het Verenigd Koninkrijk is er dezer dagen van alles een tekort. Eigen schuld dikke bult?

Vervolgens gaan we naar Turkey, Turkije dus, waar Erdogan het bruin bakt. De inflatiecijfers gaan door het dak en belanden op niveaus die we enkel kennen uit Zuid-Amerikaanse contreien. De algemene inflatie zit nu al op 19,58%. Dan zou je een rentestijging verwachten? Niet in Ankara: men verlaagt er de beleidsrente tot 16%. Het vertrouwen in de Turkse munt is inmiddels ver zoek. De Turkse lira haalt het ene dieptepunt na het andere. Voor de Europese bedrijven, actief in Turkije, zijn het ter plaatse barre tijden. Zij krijgen minder euro’s voor hun Turkse lira’s. Voor de vakantieganger is de huidige muntcrisis dan weer een opportuniteit voor een goedkope vakantie.

Conclusie.

De terugkeer naar het normaal blijft op schema, maar het groeitempo kan op korte termijn wat aan vaart verliezen.

De piek volgend op de heropening van de economie ligt in de meeste regio’s achter ons. (Tijdelijk) hogere inflatiecijfers wegen op de groei. Ze zijn het gevolg van hogere energieprijzen en krapte in het goederenvervoer die zorgen voor verlengde leveringstermijnen en stijgende kosten.

Dankzij het sterke economische herstel en het spectaculair snel opveren van de bedrijfswinsten bereiken de aandelenmarkten nieuwe records. Door de erg lage rentestanden zijn er dan weer weinig alternatieven voor handen.

Aandelen blijven interessant, maar enige voorzichtigheid is op zijn plaats. Zo hebben producenten van niet-cyclische consumentengoederen (ook wel defensieve aandelen genoemd) het vaak moeilijk om de gestegen kosten door te rekenen aan de consument. Met andere woorden… selectief zijn is de boodschap.

 

 

Redactie: Mathias Mortier (Connect) 

 

 

 

Related Articles