Wereldeconomie in de ban van Chinese vastgoedreus

Dat China een belangrijke speler geworden is in onze huidige wereldwijde economie is geen nieuws. Toen in maart vorig jaar het gigantische containerschip Ever Given, dat op weg was vanuit China naar Rotterdam, vastliep in het Suezkanaal leek het alsof de wereldwijde handel was stilgevallen.
Wordt de crisis rond het vastgoedimperium Evergrande de start van een nieuwe crisis? Misschien wel voor China, maar niet per se voor de ganse wereld.

Waarvoor staat de Evergrande Group.

De bredere Evergrande Group omvat tal van activiteiten die variëren van vermogensbeheer, het maken van elektrische auto’s tot de productie van voedsel en dranken. Bovenal is het de op één na grootste vastgoedontwikkelaar in China (na Country Garden). Wereldwijd staat het bedrijf op de 122e plaats van grootste groepen ter wereld (gemeten naar omzet). Het bedrijf heeft op vandaag 800 lopende bouwprojecten in 280 verschillende steden. Daarnaast is de groep in het bezit van 45,8 miljoen vierkante meter (!) aan ontwikkelingsgronden.

Waar is het fout gelopen? 

Duizelingwekkende cijfers zijn het, maar jammer genoeg keren deze cijfers ook terug als het over de schuldopbouw gaat. In augustus 2021 meldde het Britse zakendagblad Financial Times dat Evergrande Group te maken krijgt met een recordaantal rechtszaken in China. Het bedrijf heeft naar schatting 260 miljard euro aan schulden, gespreid over 171 Chinese banken en 121 andere financiële bedrijven. Toen eerder deze week duidelijk werd dat het water aan de lippen stond kelderde het aandeel. Sinds begin dit jaar heeft het bedrijf 75 procent aan waarde verloren.

Negatieve spiraal.

Evergrande is in een spiraal van wantrouwen terecht gekomen. Kopers voor nieuwe appartementen haakten af nadat de eerste negatieve berichten opdoken. Daarnaast was het al snel duidelijk dat nieuwe leningen uit den boze zijn gezien het huidige schuldniveau. Intussen melden boze investeerders van half afgewerkte appartementen zich bij de kantoren van Evergrande en worden aannemers niet meer betaald. En de Chinese overheid? Het lijkt erop dat de Chinese overheid bedrijven en beleggers op dit moment bewust laat ‘sudderen’ als onderdeel van een hoger doel. De bouwprojecten van Evergrande bevinden zich vooral in het duurdere segment en dure koopwoningen passen niet in het plaatje van de Chinese Communistische Partij. Verdelen van welvaart en het beteugelen van de kosten van levensonderhoud zijn op dit moment prior. Betaalbaar wonen met een lage huur passen beter in dat plaatje.

Is de vergelijking met Lehman Brothers terecht?

Overeenkomsten zijn er zeker. De Chinese vastgoedmarkt wordt gevoed door schuldopbouw, en dit zowel bij ontwikkelaars als de huizenkopers. Dat maakt het systeem uitermate kwetsbaar voor een daling van de huizenprijzen. In 2008 bracht het failliet van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers de wereldwijde bankencrisis in een stroomversnelling.
Het verschil is dat de Chinese kapitaalmarkt veel minder geïntegreerd is in het wereldwijde financiële systeem. De Amerikaanse huizenmarktcrisis werd een wereldwijde kredietcrisis omdat hypothecaire leningen werden herverpakt en doorverkocht. De risico’s werden zo mondiaal verspreid, waardoor financiële instellingen elkaar geen geld meer wilden lenen en de centrale banken moesten inspringen om het ‘systeem’ te redden.

Impact op de wereldwijde economische groei.

Een vastgoedzeepbel stuwt dus de economische groei, totdat het uiteenspatten ervan een tegenovergestelde ontwikkeling veroorzaakt. Daarin verschilt China niet van de westerse wereld. Inmiddels staat de Chinese economie voor 30% van de wereldwijde economische groei. Valt de Chinese groei terug, dan merken we dat allemaal. Of zoals de Romeinse politicus Cicero 2000 jaar geleden al zei: ‘Als het rommelt in China voelen we dat op de kapitaalmarkt in Rome.’
Er zijn ongetwijfeld Westerse beleggers die op de een of andere manier geld hebben verstrekt aan Evergrande. Maar het gewicht van Chinese beleggingen in westerse portefeuilles is eerder beperkt. De crisis bij het vastgoedbedrijf is dus in de eerste plaats een Chinees probleem. En dan vooral voor de lokale beleggers die hun geld dreigen te verliezen!

 

Redactie: Mathias Mortier (Connect) 

 

 

 

Related Articles